Ι. Η Λύπη και η Σιωπή της Προσμονής

Ι θάκη!

Ένα… Όνειρο της Καρδιάς!

Νιώθω προσωρινός
Κι’αυτό μου δίνει

την ικανοποίηση

της ελαφρότητας…

κι’αυτό, μου δίνει

την ικανότητα

της Ελευθερίας

Η λύπη, η προσμονή,

η επιθυμία στο βωμό

... του αδυσώπητου.

Η λαχτάρα να συναντήσεις
την Πηνελόπη,
η αμφιβολία αν σε περίμενε…
η διαπίστωση ότι,
η Πηνελόπη, ο Οδυσσέας
και ο Τηλέμαχος της ζωής σου,
ήσουν εσύ… ο ίδιος.
Η Ιθάκη, που είναι;
Πόσο αργεί αυτό το
ταξίδι ακόμη;
Πρέπει να σκοτώσεις

και τους μνηστήρες

Δοκίμασαν να σου κλέψουν
τον κόσμο σου.
Δοκίμασαν να σου κλέψουν την
Ψυχή σου.
Λεηλάτησαν την ζωή σου…

Μείνε όρθιος, Οδυσσέα !Απέναντι ... σ¨ένα
ανελέητο Ποσειδώνα.
Μείνε όρθιος, Οδυσσέα!
Κι ονειρέψου τον εαυτό σου
Μεγαλόπρεπο βασιλιά
Της Ιθάκης ξανά!!!

…από τα βουνά της Ιθάκης…

Ι. Σορήμο Λεόν

21ος Αιών