Με την Λεοντή

Η Νέα Ελλάδα στο κατώφλι του καινούργιου Αιώνα
σε Νέους Γαλαξίες Επών
Όλοι οι ΗΡΩΕΣ ωσεί παρόντες σε ένα αιώνιο ΠΑΡΟΝ

Οι καινούργιοι Νέοι Έλληνες στην κορυφή του Ολύμπου με την αειθαλή νεότητα την Ήβη και τον Ηρακλή.
Ο Νέος Έλλην
Αθλοφόρος διόρθωσε τα λάθη σου, δώσε ενδελέχεια μορφή στη μορφή και γίνε όμορφος, φόρεσε την Λεοντή με σεμνότητα, κράτησε την ζωτική δύναμη νέος πάντα ζευγάρι με την Ήβη και με τον Ηρακλή σε ορεσίβια κορυφή ολυμπιακών προδιαγραφών αυτογνωσίας και αυτοκυριαρχίας

Από το ΦΑΙΝΕΣΘΑΙ στο ΕΙΝΑΙ.

Από το σπήλαιο στο φως.

Από τον όμηρο στον Όμηρο.

Νέα Σελήνη στον Λέοντα και στον πρώτο Άθλο του Ηρακλή, που φορά σωστά τη Λεοντή και βλέπει την ενέργεια άμεσα, κλείνοντας και τα δύο μάτια — εισόδους και εξόδους από το σπήλαιο της κεφαλής — όπως την έβλεπε παιδί.

Βλέποντας το ΕΙΝΑΙ και όχι το ΦΑΙΝΕΣΘΑΙ των πραγμάτων, 

το ΕΙΝΑΙ των όντων, όπως ο Όμηρος, που δεν ήταν τυφλός.

Έτσι βγήκε από το σπήλαιο των δεσμωτών του, που τον κρατούσαν όμηρο 

Ο ποιητής εξέρχεται από το σπήλαιο  φορώντας την λεοντή και χαρίζοντας στην ανθρωπότητα τα ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ κτήμα εσαεί 

«Φόρεσε τη Λεοντή, βγες από το σπήλαιο δες την ενέργεια και ζήσε στη ζωή.»

ΕΛΖΙΝ

Άρτεμις Ελλάς στον Ουρανό των Ποιητών

 

Άρτεμις Άρτεμις.... Άρτεμις  με την ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη 

Άρτεμις κράτα μου τον σκύλο της σελήνης 

Δαγκώνει κυπαρίσσι και ανησυχούν οι Αιώνιοι 

Κοιμάται πιο βαθιά κείνος που έχει περιβραχεί απ’ την Ιστορία 

Μπρος μ’ ένα σπίρτο ας την ανάψεις σαν οινόπνευμα 

Ποίηση μόνον είναι Κείνο που απομένει. 

Ποίηση. Δίκαιη και ουσιαστική κι ευθεία 

Όπως μπορεί και να τη φαντασθήκαν οι πρωτόπλαστοι 

Δίκαιη στα στυφά του κήπου και στο ρολόι αλάθητη.

Οδυσσέας Ελύτης, ένας Ουρανός με αστέρια

Η Ελλάδα στο κατώφλι του 21ου Αιώνα, 

Ελεύθερη Ανεξάρτητη και Ωραία  

σαν την Άρτεμι με το μαγικό ελάφι  της θαυμαστής γνώσης της,

διασχίζοντας Γαλαξιακά Σύμπαντα  διαχρονικής όρασης