Δευτέρα, 30 Μαΐου 2011

E. Eξουσίας αναίρεσις

The Procession of the Trojan Horse in Troy by Giovanni Domenico Tiepolo
The Procession of the Trojan Horse in Troy
Giovanni Domenico Tiepolo


Η πλατεία του τρωικού κύκλου!
Ο πύρινος κύκλος της απελευθερωτικής κυκλικής δύναμης της ομονείας!

Το τέλος μιας άπληστης τρωικής εξουσίας του δακτυλιδιού της αλαζονείας.

Η πλατεία ήταν γεμάτη από αυτόνοους ανθρώπους της όρθιας ανθρωπιάς!

Η επιστροφή της ομορφιάς!

Το γκρέμισμα των τειχών στεγανών... της έλλειψης φαντασίας!

Η πλατεία ήταν γεμάτη , με το νόημα που 'χει κάτι απ' τις πύρινες φωτιές

Της φλογερής αυτοσυνείδησης
Στις γωνίες και τους δρόμους από συντρόφους , παιδιά,οικοδόμους, φοιτητές
και συ έφεγγες στη μέση όλου του κόσμου,
κι ήσουν φως μου , κατακόκκινη νιφάδα σε γιορτή
σε γιορτή ακριβή που δεν ξανάδα στη ζωή μου τη σκυφτή.

Η πλατεία είναι γεμάτη κι απ' το πρόσωπό σου κάτι έχει σωθεί
στον αγώνα του συντρόφου, στην αγωνία αυτού του τόπου για ζωή
στα παιδιά και τους εργάτες , στους πολίτες, στους οπλίτες , στα πανώ
στα πλακάτ και στην λάμψη την επανάσταση του Ηλίου που όλα τα ορά και διαπερνά !
Η συγκέντρωση ανάβει κι όλα είναι συνειδητά! ΌΛΑ!
Η μοναχική συντροφιά ενός Δακτυλιδιού.
Δ ακτυλίδι:
Σύμβολο Αγάπης , Ένωσης και μαγικής Δύναμης .

Ο Πλάτωνας ,ένας οραματιστής του 4ου αιώνα περιγράφει
στην πολιτεία του το δακτυλίδι του Γύγη.
Με τα λόγια του Γλάυκωνος:
Για να γίνει φανερό ότι εκείνοι που ασκούν στην ζωή τους
την δικαιοσύνη την ασκούν άθελα τους,
επειδή δεν έχουν την δύναμη να αδικήσουν,
ο καλύτερος τρόπος είναι να φανταστούμε μια περίπτωση σαν και αυτή
Να δίναμε στον καθένα από αυτούς τους δύο
τον άδικο και τον δίκαιο την δυνατότητα να κάνει ότι θέλει.
Ύστερα να τους πάρουμε στο κατόπι να παρατηρήσουμε
που θα οδηγήσει τον καθένα ο πόθος του.Λοιπόν η εξουσία είναι περίπου αυτή να αποκτήσουν το προνόμιο
που δόθηκε κάποτε όπως λένε στον προπάτορα του Κροίσου.
Ήταν αυτό , που βρήκε ένας τσομπάνης που έβοσκε τα πρόβατα του άρχοντα
που βασίλευε τότε στην Λυδία.
Με το ξέσπασμα της μπόρας έγινε ένας σεισμός και ράγισε ένα κομμάτι γης.
Ανοίχτηκε ένα χάσμα κάπου εκεί που αυτός έβοσκε τα πρόβατα.
Το είδε και σάστισε.Κατέβηκε λοιπόν και βλέπει ανάμεσα στα άλλα θαύματα
που αραδιάζουν οι παλιοί ένα χάλκινο άλογο…ένα σκελετό
που τα μάτια του έδειξε να έχει μεγαλύτερο μήκος
από ένα άνθρωπο και το μόνο που πήρε από τον νεκρό αυτό
και βρήκε ήταν ένα χρυσό δακτυλίδι που φορούσε στο χέρι.
Κατά την συνήθεια τους κάθε μήνα οι τσομπάνηδες μαζεύτηκαν για να στείλουν μαντατοφόρους στον βασιλιά πως πάνε τα κοπάδια τους φθάνει
και αυτός φορώντας το δακτυλίδι.
Έτσι που καθόταν ανάμεσα τους κατά τύχη έστριψε
την βάση της πέτρας του δακτυλιδιού και στην στιγμή
χάθηκε από τα μάτια των συντρόφων του
και αυτοί άρχισαν να μιλούν γι αυτόν σαν να ήταν φευγάτος.
Ψηλαφώντας ξανά το δακτυλίδι στρίβοντας την πέτρα νάτος ξανά μπροστά τους.
Αφού σιγουρεύτηκε για τις ιδιότητες του δακτυλιδιού
βάλθηκε και τον έστειλαν και αυτόν με τους μαντατοφόρους
που πήγαιναν στον βασιλιά..
Μπήκε στο παλάτι κατάχτησε την βασίλισσα και με την βοήθεια της
ρίχτηκε πάνω στον βασιλιά τον σκότωσε και με αυτόν τον τρόπο πήρε τον θρόνο.

Ας πούμε ότι μπορούμε να δώσουμε δύο δακτυλίδια
σαν και αυτό στον δίκαιο και στον άδικο.Ποιος θα μείνει πιστός στην δικαιοσύνη να συγκρατηθεί
και να μη απλώσει χέρι σε ξένα πράματα την ώρα που θα του
είναι εύκολο να πάρει ότι θέλει, να πλαγιάζει με όποιο
να θέλει να σπάζει τις αλυσίδες όποιου κατάδικου θέλει
και να κάνει ότι θέλει θεός ανάμεσα στους ανθρώπους;

Ο Τόλκιν, ένας οραματιστής του 20ου Αιώνα,
περιγράφει αριστουργηματικά και σκιαγραφεί
την προσωπικότητα ενός Γκόλουμ που αναζητά απεγνωσμένα το Πολύτιμο του,
στον Άρχοντα του Δακτυλιδιού και βαδίζοντας με την Συντροφιά του Δακτυλιδιού.
Ένα Γκόλουμ που βρίσκεται πάντα σε μια σχιζοφρενή αντίφαση.Να αγαπά και να μισεί
Να θέλει και να μη θέλει.
Να βοηθά και να σαμπροτέρει.
Να υπερασπίζει και να προδίδει.
Να θαυμάζει και να κατακρίνει.
Να πλησιάζει και να απομακρύνεται.
Να αρχίζει και να τα παρατά.
Να Βλέπει και να μη... ΄βλέπει'.
Να Ακούει και να μη... "ακούει'.
Ένα Γκόλουμ που ζει μια βασανιστική ζωή αποσύνθεσηςκατατρωγόμενος από αυτή την τυραννική δυναστεία.Και ...ένα Χόμπιτ που προσπαθεί απεγνωσμένα να κάνει
και να σώσει κάτι στον χρόνο που ΑΠΟΜΕΝΕΙ…

Πόσα Γκόλουμ και Χόμπιτ κρύβει ...ο άνθρωπος μέσα του;
Κανένα! Όταν γκρεμίζει την ανούσια ανοησία!

Ε.Λ.Ζ.Ι.Ν

Η συντροφική παρέα του δακτυλιδιού της Ελληνοπλάσιας

στο κύκλο και στο όρκο της Ιερής Εστίας

για το όνειρο μαγικής νυκτός μιας ημερήσιας ομηρικής ραψωδίας

1 σχόλιο:

  1. Το όνειρο των πολεμιστών!
    Ολοκληρώνοντας την ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΊΩΣΗ του Ελληνισμού της ιστορίας του της περιπέτειας του.

    Ποιο είναι το Δίκαιο που βρίσκεται με ποιον και γιατί;
    Ποιο είναι το Δίκαιο;
    Έχουν όλοι δίκιο όλοι έχουν άδικο
    Κάποιος έχει περισσότερο…

    Οι τρεις κόρες της Θέμιδος , οι Μοίρες, το πεπρωμένο, όπως το όρισε ο Όμηρος
    της φυλής ή ενός χαρακτήρα,
    την κατάλληλη Ώρα και Ώρες μαζί με την Δίκη,την Ετυμηγορία του Οδυσσέα
    κυλούν στις τρεις αυτές γραμμές κατεύθυνσης στο αυλάκι της Νέμεσης
    εδώ και πολύ καιρό σε ένα Αιώνιο Τώρα
    Παρελθόντος Παρόντος και Μέλλοντος.

    Λίο

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Γιατί δεν γίνεσαι η αλλαγή... που θέλεις να δεις στον κόσμο;